OOPS. Your Flash player is missing or outdated.Click here to update your player so you can see this content.

Ulti Clocks content
Dzisiaj jest
Środa
26 listopada 2014
Imieniny obchodzą
Delfin, Dobiemiest, Jan, Konrad, Konrada, Lechosław, Lechosława, Leonard, Sylwester
Do końca roku zostało
36 dni

Gościmy:

Naszą witrynę przegląda teraz 8 gości 
You are here:
Diecezjalne Sanktuarium Miłosierdzia Bożego

"Nie ma dla człowieka innego źródła nadziei, jak miłosierdzie Boga.
Pragniemy z wiarą powtarzać: Jezu, ufam Tobie!"
św. Jan Paweł II

********************************************************************************

 

 

W sobotę, 29 listopada 2014 r.
o godz. 11.00
odbędzie się Ingres
bp. Jana Piotrowskiego

do kieleckiej Bazyliki Katedralnej.



*******************************************************************

 

ZAPROSZENIE NA FILM
Od 21 listopada w kinach oglądać można film Karolina,
którego fabułę zainspirowała postać bł. Karoliny Kózkówny, patronki młodzieży.
Obecnie niewielu twórców ma odwagę propagować wartości bliskie chrześcijaństwu,
tym bardziej gorąco zachęcamy do wybrania się całą rodziną na film Karolina.

 

"Dzisiejsza liturgia zaprasza nas do utkwienia naszego spojrzenia na Jezusie Królu Wszechświata. Piękna modlitwa Prefacji przypomina nam, że Jego Królestwo jest królestwem prawdy i życia, królestwem świętości i łaski, królestwem sprawiedliwości i pokoju”. Czytania, których wysłuchaliśmy pokazują nam sposób, w jaki Jezus zrealizował swoje Królestwo, jak je realizuje w ciągu historii i czego ono żąda od nas. Przede wszystkim, jak Jezus zrealizował swoje Królestwo? Dokonał tego przez bliskość i czułość względem nas. On jest tym Pasterzem, o którym mówił prorok Ezechiel w pierwszym Czytaniu. Cały ten fragment składa się ze słów, które wskazują na zatroskanie i miłość Pasterza względem swojej trzody: szukać, dokonywać przeglądu, gromadzić z rozproszenia, prowadzić na pastwiska, dać wytchnienie, szukać owcy zagubionej, sprowadzić zabłąkaną, opatrzyć skaleczoną, umocnić chorą, troszczyć się, paść. Wszystkie te postawy stały sie rzeczywistością w osobie Jezusa Chrystusa. On jest naprawdę “Wielkim Pasterzem owiec i stróżem naszych dusz”. A my, którzy w Kościele wezwani jesteśmy do bycia pasterzami nie możemy oddalać się od tego wzoru, jeśli nie chcemy stać się najemnikami. W tym względzie Lud Boży posiada niezawodne wyczucie w rozeznaniu dobrych pasterzy i uznania ich różnicy w porównaniu z najemnikami. Po swoim zwycięstwie tj. po swoim zmartwychwstaniu, w jaki sposób Jezus buduje swoje Królestwo? Apostoł Paweł w pierwszym Liście do Koryntian mówi: ” Trzeba bowiem, ażeby królował, aż położy wszystkich nieprzyjaciół pod swoje stopy”. To Ojciec z czasem wszystko poddaje Synowi i w tym samym czasie Syn poddaje wszystko Ojcu. Jezus nie jest królem na wzór tego świata. Dla niego królować nie znaczy rozkazywać, ale być posłusznym Ojcu, powierzyć się Mu, aby sie wypełnił Jego plan miłości i zbawienia. W ten sposób istnieje całkowita wzajemność pomiędzy Ojcem i Synem. Tak więc czas królestwa Chrystusa jest długim czasem poddawania wszystkiego Synowi i powierzania wszystkiego Ojcu. “Jako ostatni wróg, zostanie pokonana śmierć”. A na koniec gdy już wszystko zostanie poddane panowaniu Jezusa, a wszystko – w tym sam Jezus – zostanie poddane Ojcu, Bóg będzie wszystkim we wszystkich. Ewangelia mówi nam, czego żąda od nas Królestwo Jezusa. Przypomina nam, że bliskość i czułość są regułą życia także i dla nas, i z tego będziemy sądzeni. I oto wielka przypowieść o Sądzie Ostatecznym wg św. Mateusza 25. Król mówi: ” Pójdźcie, błogosławieni Ojca mojego, weźcie w posiadanie królestwo, przygotowane wam od założenia świata! Bo byłem głodny, a daliście Mi jeść; byłem spragniony, a daliście Mi pić; byłem przybyszem, a przyjęliście Mnie; byłem nagi, a przyodzialiście Mnie; byłem chory, a odwiedziliście Mnie; byłem w więzieniu, a przyszliście do Mnie”. Wówczas zapytają sprawiedliwi: kiedy Ci to uczyniliśmy?. A On im odpowie: “Zaprawdę, powiadam wam: Wszystko, co uczyniliście jednemu z tych braci moich najmniejszych, Mnieście uczynili” (Mt. 25,40). Zbawienie nie zaczyna się od wyznania królewskości Chrystusa, ale od naśladowania dzieł miłosierdzia poprzez które On zrealizował Królestwo. Kto je spełnia pokazuje, że przyjął królowanie Jezusa, bo w swoim sercu uczynił miejsce dla miłosierdzia Boga. Pod koniec życia będziemy sądzeni z miłości, z bliskości i czułości okazywanej braciom. Od tego będzie zależało nasze wejście lub nie do królestwa Bożego, nasze umiejscowienie po jednej lub drugiej stronie. Jezus, swoim zwycięstwem, otworzył nam swoje królestwo, ale od każdego z nas zależy, czy tam wejdziemy, już poczynając od tego życia, stając się konkretnie bliźnim dla brata który prosi o chleb, ubranie, gościnę, solidarność. I jeśli naprawdę będziemy kochać tego brata lub siostrę, będziemy czuli się przynagleni, by dzielić z nim lub z nią to co mamy najcenniejszego, czyli samego Jezusa i Jego Ewangelię! [...]"

z homilii Papieża Franciszka